काळाचिये गती

काळाचिये गती

दिनांच्या आहुती

दिन की दीन

दोही समान गती ....

व्यापिली समष्टी

भोगली यथार्थी

अस्थीची निष्पत्ती

दोही समान गती ....

नाग म्हणाला उंदराला

नाग म्हणाला उंदराला
दोघ जावुया जेवायला ...........

तुला मस्त दाणे देतो
गरम चणे फुटाणे देतो
तु घाबरतोस कशाला? ...........

उंदीर म्हणाला नागाला
माझा बा तुझ्या बानं
अन आजा तुज्या आज्याने खाल्ला
आता तु खाणार मला ...........

नाग लागला हसायला
हल्ली शिवाच्या गळ्यात बसतो
अहिंसा सत्य अस्तेय
उंदीर खात नाही म्हणाला ...........

घाबरू नको भिऊ नको
बिळात लपून बसू नको
मी तर तुझा मित्र
इकोनोमी डाउन म्हणाला ...........

उंदीर भोळा खुळवला
चण्या साठी चटावला
बीळ सोडून मागे बघत
फुटाणे शोधायला निघाला ...........

कसले चणे
कसले फुटाणे
चुकून दात लागला ...........

कसला शंकर
कसली इकोनोमी
बिचारा उंदीर
जय गणेश म्हणाला ...........

घर एकले

घर एकले आसुसलेले

आठवणीँच्या वाटेवरले.....

या वाटेची रीत आगळी

उगम अंत मज साठी जहाले

पोटामागे बांधून सारे

सर्वही माझे वाहून नेले

घर एकले आसुसलेले .....

राजहंस ना गरुडही नाही...

राजहंस ना गरुडही नाही
काकबळीचा धनी मी
उच्चकुळीचा नाही

रूप रंग ना तानही नाही
एकाक्ष मजला
अर्ध सत्य पाही

पंख तोकडे झेपही नाही

मर्यादांचे पाश कितीही
मम आत्मा कुंठीत नाही

मुक्त मी निवृत्त मी
दोन शीतांची रीत जगाची
वसे आसक्ती जीवांची
साकल्य मी अभुक्त मी

राजहंस ना गरुडही नाही
मम आत्मा कुंठीत नाही

तारकेस आज

तारकेस आज

उल्का व्हावे वाटले

चमचमत्या नभापरी

धरेत जावे वाटले.....

युगे युगे आकाशाला

तेज बहु वाहिले

नजरेगणिक धरे संगे

गहिवर ते दाटले.....

अंधाराची वाट तिला ठाउक नव्हती काय

अंधाराचा अंत तिला ठाउक नव्हता काय

तेज तेच तरी तिजला

अन्तर आज उमजले

नभही तेच तरी तिजला

अधांतर गवसले.....

तारकेस आज
उल्का व्हावे वाटले

तारकेस आज

उल्का व्हावे वाटले.....

एकलं पान कुठेतरी...

एकलं पान कुठेतरी

एकटं एकटं चाललं होतं

गळालं होतं कधीतरी

उन्हानेही वाळलं होतं.....

कुणी मग त्याला सोबत केली

त्यानेही गती थोडी कमी केली

जीवाशिवाची साक्षही निघाली

अन वाट बापुडी एकली झाली .....

पान वळालं की वारं फिरलं

क्षणिक नातं क्षणात विरलं

वाटे संगे युगायुगांचं

गान फिरून भरून आलं .....

एकलं पान कुठेतरी
एकटं एकटं चालु लागलं......

दिव्य कणांचे संध्यासमयी..

दिव्य कणांचे संध्यासमयी सम्मेलन दाटे

निरोप घेत्या मित्राचे ते व्याकुळपण वाटे ...

अल्लड बाळे आवर शोके पुन्हा उद्या मी येत असे

रात्रीसमयी विरहावेळी चंद्र तुला मी देत असे ....

तप्त सुरानी दग्ध करानी दमलीस ग तु आज धरीत्रे

चंद्र तुला बघ हसवील फसवील पुन्हा उद्या मी येत असे ....

जमू लागले खग अंतरी निरोप देण्या आतुर झाले

इवलेसे ते परही त्यांचे क्षणाक्षणानी भरून आले ....

ऐक मैत्रयी उगाच रुसणे विरहाविण का प्रेम असे

अल्लड बाळे आवर शोके पुन्हा उद्या मी येत असे ....

दिव्य कणांचे संध्यासमयी सम्मेलन दाटे
निरोप घेत्या मित्राचे ते व्याकुळपण वाटे ...

आम्ही लटिके ना बोलु

थोड़े मनातले थोड़े जनातले बोलु

चला मराठीत बोलु

आम्ही लटिके ना बोलु

साहित्य आमुचा श्वास रसिकावरी विश्वास

आम्हा शब्दांचा ध्यास

आम्ही लटिके ना बोलु

ज्ञानाची सखी तुकयाची आवडी

आम्हा मराठीत गोडी

आम्ही लटिके ना बोलु

शब्द शस्त्र आम्हा राही शब्दची शास्त्र

शपथ शब्दाची आम्हा

आम्ही लटिके ना बोलु

शूर वीर जगती विरती ऎसी मराठी माती

वेचू माणिक मोती

आम्ही लटिके ना बोलु

एके हाती रमणी अन दूजे हाती धरणी

ठाव मागतो रसिकाचरणी

आम्ही लटिके ना बोलु